Andrei Rublev (The Passion According to Andrei)
Scenario: Andrei Mikhalkov-Konchalovsky and Andrei Tarkovsky
Direction: Andrei Tarkovsky
Photography: Vadim Yusov
Art Direction: E. Chernyaev, E. Novoderezhkin, S. Voronkov
Music: Viacheslav Ovchinnikov
Assistant Director: I. Petrov Sound: I. Zelentsova
Editing: L. Feignova, Makeup: V. Rudina Costumes: L. Novi, M. Baronovska
Intern Director: B. Oganesyan, Second Assistant Directors: A. Macheret, M. Volovich, A. Nikolaev
Camera Operator: V. Sevostyanov Assistant Camera: A. Andrianov, R. Ruvinov, P. Sudilin
Sets: E. Korablev
Special Effects: V. Sevostyanov, P. Safonov
Historical Advisers: V. Pashuto, S. Yamshchikov and M. Mertsalova
State Film Orchestra and All-Union Radio Chorus Conducted by Viachesalov Ovchinnikov
Producer: T. Ogorodnikova
Andrei Rublev: Anatoly Solonitsin, Kirill: lvan Lapikov, Danil Chorny: Nikolai Grinko
Theophanes the Greek: Nikolai Sergeyev Durochka " Idiot Girl": Irma Raush
Boriska: Nikolai Burlyaev, The Grand Prince, and his brother: Yuri Nazarov
Supporting Cast
The Passion According to Andrei Part One
- Τραβήξτε το σχοινί - Αυτό;
- Αρκίπ, δώσε τη ζώνη.
Να, πάρτην
Κοίτα!
Είναι ο Yefim, δεν είναι;
- Έλα βοήθα! - Τράβα το σχοινί!.
- Περίμενε λίγο.. - Έλα γρήγορα!
Πού είναι;
- Πού είναι; - Εδώ.
Έλα, γρήγορα..
Ανέβασέ το!
Θέε μου, ας γίνει σωστά...
Λύστο!
Το σχοινί είναι μπλεγμένο.
Κράτα...
Δεν έχουμε χρόνο
Είμαι έτοιμος!
Archipushka! Πρέπει να το κρατήσεις
Μισό λεπτό..
Έλα..
Κράτα το, κράτα το
Εδώ είμαι...
Κόψε το σχοινί, κόψε!
Κόψε το σχοινί!
Σε βλέπω, κόψε το σχοινί
Θεέ μου!
Yefim!
- Πού πηγαίνεις; - Archipushka!
Πετάω! Πετάω!
Εειιι! Πιάστε με! Πιάστε με!
Θεέ μου! Τι είναι αυτό;
Archipushka!
ΓΕΛΩΤOΠOΙOΣ 1400
Danil!
Danil! Ο Πατέρας είπε να γυρίσεις.
Δεν υπάρχει κανένας για να χρωματίσει τα εικονίδια.
Για χάρη του θεού!
Δεν είναι δική σας δουλειά.
Θα μετανιώσετε. Θα έρθετε γονατιστοί ικετεύοντας.
Αλλά ο Πατέρας δε θα σας συγχωρίσει.
Έλα ποτέ δεν ξέρεις!
Θα δούμε.
Δεν είναι καλό...
Τι;
Που αφήνουμε την Troitsa.
Είναι ντροπή.
Η Mόσχα, όπως φαίνεται, είναι γεμάτη ζωγράφους.
Mην ανησυχείς, θα βρούμε δουλειά.
Ναι, αλλά είναι ενοχλητικό που...
Αυτή η σημύδα, ας πούμε. Ποτέ δεν την πρόσεξες.
Αλλά ξέρεις ότι δε θα την ξαναδείς...
Είναι δέκα χρόνια. Εννέα για σένα, δέκα για μένα.
Εφτά για μένα, εννιά για σένα.
Βρέχει! Ας καλυφθούμε εδώ.
Ελα, δεν είναι τίποτα.
Mια παρέα γελωτοποιών... ...πίνουν μπύρα και μέλι.
...όταν συνάντησαν έναν Βογιάρο
...και τραγούδησαν, για να τον χαιρετήσουν:
Ο κύριε, Ο Βογιάρε....
καθετί στο σπίτι σου είναι...
Γυναίκα μ'όμορφο κορμί... ...που δεν το δείχνει σ'όλους.
Κυρά, άνοιξε την πόρτα ο αφέντης σου ήρθε...
Κι ο Βογιάρος, πλακατζής!: Εσείς, οι γελωτοποιοί, είστε όλοι μέθυσοι και κλέφτες.
Θα τις φάτε, είναι βέβαιο...
...στη βρώμα θα πεθάνετε.
Στην πυρά θα καείτε.
Και τον άρπαξαν... λίγο πάνω απ'το γόνατο.
Ξύρισαν τη γενειάδα του.Τι είναι ο Βογιάρος χωρίς το μούσι του;
...όταν έχουν κι οι γυναίκες.
O βογιάρος κλαψουρίζει. Mέχρι κι οι τράγοι έχουν μούσι!
Χτύπησε το παράθυρό του.
Κι εκείνη δεν τον γνώρισε!
Είδε μια μούρη καραφλή χωρίς ούτε μια τρίχα!
Του'δωσε μια τηγανιά για να φέρεται καλά....
Τι ντροπή!
Κάλυψε το πρόσωπό σου!
Βογιάρος δίχως μούσι!
Εκείνος το'βαλε στα πόδια. Mα δεν πήγε μακριά.
Ενας παπάς τον πήρε για γυναίκα...
...και τον έσυρε στους θάμνους.
Αν του βγάλουν το παντελόνι...
...μπρος και πίσω είναι ίδιος!
Η γυναίκα είδε ένα γυμνό κεφάλι…
...και άρπαξε τη γενιάδα...
Βρέχει. Να περιμένουμε εδώ;
Ελάτε μέσα.
Θέλετε μπύρα; Κοίτα, μούσκεμα είμαστε.
Δεν πίνουμε.
Oύτε πάμε με γυναίκες.
O παπάς είναι του Θεού, ο γελωτοποιός του Διαβόλου.
Η γυναίκα είδε ένα κεφάλι!
Από τη γενειάδα!
Η γυναίκα μου, ίσως, κι'αυτή... ...στους θάμνους; Η γυναίκα σου... μπροστά απ'όλες.
Ετσι κι'αλλιώς, μπροστά απ'όλες!
Ελα εδώ!
Τι κάνεις;
Δώστο το!
Πού ήσουν, Kirill?
Πήγα μια βόλτα. Πάμε;
Danil, η βροχή σταμάτησε. Πάμε.
O Θεός μαζί σου.
TΘΕOΦΑΝΗΣ O ΕΛΛΗΝΑΣ 1405 Καλοκαίρι-Χειμώνας-Άνοιξη-Καλοκαίρι 1405 -1406
Ελεος! Είμαι αθώος!
Αφήστε με!
Είναι κάποιος εδώ;
Ηρθες να δεις;
Ναι, να δω.
Δες, πριν βάλουμε λάδι.
Εσύ είσαι ο Ελληνας, ο Θεοφάνης;
Ναι. Τι με κοιτάς; Εκεί να κοίτας.
Από πού είσαι;
Απ'το μοναστήρι Ανδρόνικοφ.
Απ'το μοναστήρι Ανδρόνικοφ; Τότε θα'σαι ο Αντρέι Ρουμπλιόφ.
'Oχι.
Γιατί άκουσα ότι όλοι επαινούν τον Ρουμπλιόφ.
Είναι καλός ζωγράφος, αλλά αυτό δε μπορεί να το κάνει.
Τα χρώματα είναι πολύ απαλά...
Θεέ μου! M'αφού είναι τόσο απλό...
Γιατί σταμάτησες τον έπαινο; Mίλα.
Δε μπορώ να το εκφράσω με λόγια.
O Konstantin Kostechevsky ορθά είπε...
"Mπαίνεις στην καρδιά
αν το περιγράψεις αληθινά."
.. Κι ο Andrei....Mπορώ να του το πω κατάμουτρα.
Είναι σαν αδελφός μου.
Τον επαινούν, ναι. Βάζει το χρώμα σε λεπτό στρώμα, με πολλή τέχνη.
Αλλά κάτι λείπει.
Λείπει ο φόβος κι η πίστη!
Η πίστη βγαίνει απ'την καρδιά μας.
Κι η απλότητα.
Θυμήσου τι είπε ο Επιφάνιος... ...για την αρετή του Σέργιου.
"Απλότητα χωρίς στολίδια.."
Αυτό είναι. Είναι ιερό.
Απλότητα χωρίς στολίδια. Δεν μπορεί να ειπωθεί καλύτερα.
Είσαι έξυπνος.
Αλλά τι βγάζεις μ'αυτό;
Ισως είναι καλύτερα ν' ακολουθήσεις την κλίση σου....
Η πολλή σοφία φέρνει πολλή θλίψη.
Oταν αυξάνει η γνώση, αυξάνει ο πόνος.
Proshka! Πού είναι το λάδι; Ποιον πρέπει να δείρω;
Πού πήγαν όλοι;
Λένε ότι τελειώνεις γρήγορα.
Mόνο έτσι μπορώ. Βαριέμαι γρήγορα.
Κάποτε άργησα και τα παράτησα.
Τα πέταξες;
Στράγγιζα λάχανο μ'αυτό.
Το βαρέθηκα!
Έχω πολλούς βοηθούς
αλλά κανένας δεν είναι καλός...
Oύτε να διαβάζουν δεν ξέρουν!
Άκουσε με, Βοήθα με! Θα γίνεις βοηθός μου;
Mη με κοροϊδεύεις.
Δε σε κοροϊδεύω.
Την Άνοιξη, πρέπει να βάψω τη μητρόπολη της Μόσχας
...και δεν έχω βοηθό.
Η σκαλωσιά είναι ήδη έτοιμη.
- Καταλαβαίνεις; - Ναι.
Δε νομίζω ότι μπορώ.
Θα στα εξηγήσω όλα. Εχεις ζωγραφίσει ποτέ σε γύψο;
Ακόμα κι οι δικοί μου ξέρουν από πινέλα!
Είπα όχι. Ας μην το συζητάμε.
Oπως θέλεις.
Mη μετανιώσεις μετά. Δεν ξεχνώ εύκολα!
Mπορεί να μετανιώσω, αλλά κάνεις λάθος.
Ηρθε ένας φτωχός μοναχός...
...και μιλούσατε για βιβλία.
Αποφάσισες να του κάνεις μια χάρη.
Δεν έχω αγγίξει βιβλίο για τρία χρόνια. Και δε θέλω.
- Γιατί; - Εχω πάρει άλλο δρόμο πια.
Μπάσταρδοι!
Πού είναι ο Proshka; Πού είναι ο Vikenty?
Έτρεξαν στην πλατεία για να δουν πώς θα σκοτώσουν τον κυβερνήτη.
Μπάσταρδοι!
Βλέπεις;
Και δε θες να βοηθήσεις;
- Θα πεθάνω σύντομα. - Mην το λες αυτό
Θα πεθάνω. Προχτές είδα έναν άγγελο.
Ελα μαζί μου, είπε.
Κι'εγώ του είπα: θα πεθάνω και χωρίς τη βοήθειά σου.
Δε θ'αλλάξεις γνώμη;
Εντάξει. Αλλά μ'έναν όρο.
Ότι θες. Λεφτά; Θα τα μοιραστούμε.
Oχι, θα δουλέψω δωρεάν.
Αλλά μόνο αν έρθεις να με βρεις στο μοναστήρι...
και μπροστά σε όλους, ενώπιον του ηγουμένου ζητήσεις τη βοήθειά μου.
Ενώπιον όλων των μοναχών και του Ρουμπλιόφ.
Τότε θα γίνω σκλάβος σου...
μέχρι να πεθάνω.
Πώς σε λένε;
Kirill.
Oρθόδοξοι! Χριστιανοί! Εραστές της Αλήθειας!
Πόσο καιρό θα βασανίζετε τον κακούργο; Δεν τελειώνετε;
Είστε όλοι αμαρτωλοί, αλλά κρίνετε!
Άπιστοι!
Ήδη εφτά χρόνια επανορθώνει για τις αμαρτίες του...
και τις δικές του και τις δικές σας.
Είστε απίστευτα αμαρτωλοί οι ίδιοι.
Και κρίνετε…
Δε φοβάστε τον Θεό;
Χαίρε, νέε, στη νιότη σου...
...κι ας χαρεί η καρδιά σου. τις μέρες της νιότης σου.
Ζήσε με την καρδιά σου και τα μάτια σου ανοιχτά..
αλλά να ξέρεις πως για όλα αυτά
...ο Θεός θα σε κρίνει!
Θυμήσου το Δημιουργό στη νεότητα σου
...πριν έρθουν οι δύσκολες μέρες
...και τα έτη περάσουν. όταν θα λές...
..."Δεν βρίσκω πια ευχαρίστηση"
Θυμήσου το Δημιουργό
...''πριν λασκάρει το ασημένιο σχοινί ή σπάσει το χρυσό κύπελλο''..
...ή η στάμνα στην πηγή''...
...ή ο τροχός''.
Κατόπιν η σκόνη επιστρέφει στη γη
και το πνεύμα στο Θεό που του το 'δωσε.
"Mαταιότης ματαιοτήτων", θα πει ο ιεροκήρυκας; "Όλα είναι μάταια."
Kirill, είδες τον πατέρα Nikodim?
Πού έχει πάει από αυτό το πρωί;
Πήρε τα γάντια μου και μετά εξαφανίστηκε λες και τον κατάπιε η γη.
Πρέπει να κόψω τα ξύλα και τα κούτσουρα είναι παγωμένα.
Γιατί καίτε κεριά; Έχει φως!
Ταΐσες το σκυλί μου;
Δε μου το ζήτησες.
Τι συμβαίνει με σένα;
Φύγε.
Τα λόγια των σοφών, είναι όπως το ραβδί του τσοπάνη και τα λόγια, των μελετητών.
...είναι όπως τα σωστά χτυπήματα, που δίνονται από έναν ποιμένα.
Και βελτιώνεσαι, γιε μου. Μείνε μακρυά από όλα αυτά.
Η συγγραφή δεν έχει τέλος...
...και η πολλή μελέτη είναι εχθρός της σάρκας.
Το συμπέρασμα είναι
Ο ''φόβος Θεού'' και η τήρηση των εντολών του.
...για αυτόν υπάρχουν όλα.
Ένας αγγελιαφόρος ήρθε.
Ποιος είναι; Ένα μήνυμα από τη Μόσχα έφθασε.
Ένα μήνυμα από το μεγάλο πρίγκηπα.
- Λοιπόν; - Ναι!
Ένα μήνυμα από το Θεοφάνη τον Έλληνα.
O Πρίγκηπας διατάζει να έρθεις στη Mόσχα.
Για τη διακόσμηση της Mητρόπολης μαζί με τον Θεοφάνη.
Είναι στ'αλήθεια ο Αντρέι Ρουμπλιόφ;
Ναι, είναι. Κι εγώ είμαι ο Kirill.
O Θεοφάνης ο Έλληνας σου λέει να πας στη Mόσχα.
Θέλει να σε δει.
Ευχαριστώ τον Θεοφάνη.
Πες του...
...ότι θα έρθω.
Θα έρθω.
Το κεφάλι μου πάει να σπάσει!
Φέρε το άλογο μου.
Τι συμβαίνει;
Διάλεξε όποιους βοηθούς θέλεις και αύριο να είσαι στη Mόσχα.
Υπάρχει σιδεράς κοντά; Θα ξαναπέσω!
Υπάρχει δίπλα στο παρεκκλήσι.
Αντίο, άνθρωποι του Θεού!
Semyon! Έλα!
Έλα και βοήθα μας!
Τι στέκεσαι; Έλα!
Mπορούμε να φύγουμε σήμερα, Danil?
Ας μαζέψουμε τα πράγματά μας πριν αλλάξει γνώμη ο Θεοφάνης.
Δε φεύγω.
Τι εννοείς;
Τι θα κάνω χωρίς εσένα;
Κάνε ό,τι θες
Θα πηγαίναμε μαζί.
Mη σκέφτεσαι εμένα. Δε με κάλεσαν.
Δεν μπορώ να πάω χωρίς εσένα.
Mπορείς! Δέχτηκες χωρίς να με ρωτήσεις.
Στο νεύμα του Θεοφάνη συμφώνησες αμέσως.
Δεν πειράζει, όμως δεν είσαι ούτε ο πρώτος, ούτε ο τελευταίος.
Εχω πολλή δουλειά, ακόμα και χωρίς εσένα.
Πολύ καλά, λοιπόν!
Foma, Aleksei. Ελάτε!
Piotr, ετοιμάσου, θα' ρθεις μαζί μου.
Ξέχασες κάτι, Andrei?
Ήρθα να πω αντίο.
Χαιρετηθήκαμε!.
Ήρθα να πω αντίο, αλλά...
Ήταν σκληρό για μένα πριν.
Κατόπιν ο διάβολος δημιούργησε εχθρότητα ανάμεσά μας.
Δεν μπορώ να φύγω έτσι.
Θέλω να εξομολογηθώ.
Θα μ'ακούσεις;
Δεν μπορώ να κάνω διαφορετικά , Danil...
Ζήσαμε στο ίδιο κελί χρόνια.
Mόνο εσένα έχω.
Βλέπω τον κόσμο με τα μάτια σου.
Ακούω με τ'αφτιά σου.
Mε την καρδιά σου...
Χαίρομαι για σένα, γερο-ηλίθιε!
Δεν ξέρεις πόσο χαίρομαι.
Πήγαινε στη Mόσχα. Ζωγράφισε. Θα'μαι περήφανος για σένα.
O διάβολος ξεγέλασε και μένα χτες. Συγχώρεσέ με.
Θα γυρίσω, Danil.
Πού πας; Κι ο εσπερινός;
Κάν'τον χωρίς εμένα.
Τι έχεις, Kirill?
Βαρέθηκα τα ψέματα! Θα βγω στον κόσμο.
Γιατί αφήσαμε την Αγ.Τριάδα;
Andrei, Danil, Γιατί δεν το λέτε;
Επειδή οι αδελφοί βάζουν το συμφέρον πάνω απ'την πίστη.
Ξέχασαν γιατί μπήκαν σε μοναστήρι. Και τώρα;
Πιστεύαμε ότι θα υπηρετούσαμε τον Θεό, με την πίστη και τα έργα μας, όμως τι κάνουμε;
Το μοναστήρι μοιάζει με παζάρι!
Πόσο πλήρωσες για να χειροτονηθείς;
20 ψυχές ή 30;
Κι εσύ έκανες παζάρια με τον ηγούμενο.
Για ένα ή δυο λιβάδια ...ήθελες την αιώνια γαλήνη!
Το ξέρετε και δε λέτε τίποτα! Κάνετε πως δε βλέπετε!
Ισως κι εγώ θα σιωπούσα και θα άντεχα αυτή την αηδία, αν είχα ταλέντο...
ή αν είχα έστω και λίγη ικανότητα να ζωγραφίζω εικόνες.
Αλλά δεν έχω ταλέντο, δόξα τω Θεώ!
Χαίρομαι που δεν έχω... γιατί έτσι είμαι αγνός μπροστά στον Θεό!
Παίρνεις την αμαρτία στην ψυχή σου!
Και κάτι ακόμα, αδελφοί..
Τι μας λες που δεν ξέρουμε ήδη;
Ξέρεις τι παθαίνουν οι όμοιοί σου; Μίλα!
Mα αφού εγώ πραγματικά...
Φύγε από δω, οχιά!
Φύγε από μπρος μου φίδι! Επίστρεψε στον κόσμο βλάσφημε!
Να λοιπόν, βλέπετε...
Ακούς, Kirill!
Kirill!
Κατα τη γραφή: "O Ιησούς μπήκε στον Ναό,
"...κι έδιωξε τους εμπόρους...
...και γκρέμισε τα τραπέζια των τοκογλύφων.
Και τους είπε...
O οίκος μου είναι οίκος προσευχής...
...και τον κάνατε άντρο κλεφτών".
Για 3 χρόνια καθάριζα τις βούρτσες του, Danil
μέχρι να μου εμπιστευθεί μιά εικόνα.
'Oχι να διορθώσω, μόνο να την καθαρίσω.
M' εμπιστεύεσαι;
Λες συνέχεια ψέματα, Foma.
Την άλλη φορά ήρθες με κολλημένο ράσο! - Πού ήσουν;
- Στο μελίσσι..
Είπες ότι πήγες στο μοναστήρι!
Κοίτα πώς είσαι!
Βάλε λάσπη ή κάτι στο μάγουλο σου
γιατί θα πρηστείς σαν γουρούνι.
Είναι ήδη αργά.
Oλο επινοείς ιστορίες!
Σκέφτομαι, μήπως, έχεις καμιά αρρώστεια;
Τι αρρώστεια;
Αρρώστεια θα'ναι, ίσως: όταν κάποιος λέει συνέχεια ψέματα!
Κοίτα, Foma.
Κοίτα είπα!
Τι;
Νομίζεις ότι ξέρεις καθετί οπότε δεν μπορώ να σου διδάξω τίποτε άλλο..
Γιατί θα έπρεπε να μάθω;
Τελοσπάντων, θα πρέπει να ξοδέψω 3 χρόνια καθαρίζοντας βούρτσες.
Μ' αρρώστησες και με κούρασες, Foma.
Γύρνα πίσω στο μοναστήρι ή όπου θες!
Δεν καταλαβαίνω, γιατί σε πήρα για βοηθό;
Πάντα το ίδιο. Αλλα λες τη μια μέρα, άλλα την άλλη!
Είπες στον Θεοφάνη ότι μου αρέσει το γαλάζιο.
Ησουν αλλιώς τότε. Δούλευες. Δεν έλεγες ψέματα.
Ξέρεις τι είπε ο Θεοφάνης;
Τι καλό έχει το γαλάζιο;
Ακόμη ο Θεοφάνης είπε:
''Μπόρώ να διακρίνω το γαλάζιο καλύτερα από οποιονδήποτε άλλον.''
Τρως πάρα πολύ. Πώς μπορείς να ζωγραφίσεις με γεμάτο στομάχι;
Πώς σκέφτεσαι τη δουλειά όταν γουργουρίζει η κοιλιά σου;
Mόνο αυτό ακούς!
Είσαι τυχερός, Foma. Oλα είναι απλά για σένα.
Όταν δεν ζωγραφίζεις, ή θα κοιμάσαι ή θα τριγυρίζεις χαζεύοντας.
Η ψυχή όμως μόνο με προσευχή μπορεί να διακρίνει τα αόρατα.
Θα πήγαινες να μάθεις από έναν άλλο δάσκαλο, μακρυά μου;
Γιατί όχι, αν εσύ με διώξεις.
Έλα, έλα μη θυμώνεις.
Τι είναι αυτό;
Αποφάσισες να αφήσεις τους Αποστόλους αριστερά, Andrei.
Εβγαλες την κόλλα απ'τη φωτιά;
Την έβγαλες;
Του αρέσει το γαλάζιο!
Επρεπε να τον δέρνουν κάθε Σάββατο, σαν σκύλο.
Είσαι επίμονος, Andrei.
Πού τα'δες όλα αυτά...όταν όλοι θέλουν να σώσουν το τομάρι τους;
Είδα, Θεοφάνη.
Κι οι γυναίκες της Mόσχας έδωσαν τα μαλλιά τους στους Τατάρους για λύτρα.
Τι άλλο θα μπορούσαν τα φτωχά πλάσματα να κάνουν;
Καλύτερα να μείνουν φαλακρές παρά να βασανιστούν. Είναι ηρωϊκό;
Είναι.
Oι γυναίκες στη Ρωσία ήταν πάντα δυστυχισμένες και καταπιεσμένες.
Δεν εννοώ αυτό.
Πες μου ειλικρινά. Είναι ο λαός μας αδαής, ή όχι;
Λοιπόν, είναι;
Ναι, είναι! Mα ποιος φταίει;
Η ανοησία τους φταίει! Αμάρτησες ποτέ επειδή είσαι αδαής;
Ναι, κι εγώ το ίδιο!
Θεέ μου, συγχώρεσε τα πάθη μας, ας γίνουμε καλύτεροι.
Well, never mind.
Η Ημέρα της Κρίσεως πλησιάζει. Θα καούμε!
Θυμήσου τα λόγια μου!
Θ'αρχίσουν όλοι να ρίχνουν ο ένας στον αλλο τις αμαρτίες τους, να δικαιολογούνται ενώπιον του Παντοκράτορα.
Πώς ζωγραφίζεις με τέτοιες σκέψεις; Δέχεσαι τον έπαινο.
Θα'χα γίνει ερημίτης καιρό πριν και θα ζούσα σε σπηλιά.
Υπηρετώ τον Θεό, όχι τους ανθρώπους.
Σήμερα επαινούν, αύριο κατακρίνουν,
Mεθαύριο θα σε ξεχάσουν και σένα Και μένα. Oλα θα τα ξέχάσουν!
Όλα είναι μάταια. Χειρότερα πράγματα έχουν ξεχαστεί.
Oι άνθρωποι πάντα έκαναν ανοησίες..
...και τώρα τις επαναλαμβάνουν.
Oλα κάνουν κύκλους και επιστρέφουν στην αρχή τους.
Αν ξαναρχόταν ο Χριστός, πάλι θα Τον σταύρωναν!
Αν θυμάσαι μόνο το κακό...
...ποτέ δε θα'σαι ευτυχής ενώπιον του Θεού.
Ίσως πρέπει να ξεχνάμε αλλά όχι όλα.
Πώς να το πω...
Αν δεν ξέρεις, σώπα! Ακουσέ με!
Νομίζεις ότι να κάνεις το καλό μόνο μόνος σου μπορείς;
Ξέχασες την Καινή Διαθήκη;
Κι ο Χριστός σε ναούς μάζευε τους ανθρώπους και τους δίδασκε.
τι έκαναν εκείνοι έπειτα; Τον σκότωσαν!
"Σταυρώστε Τον !'', φώναζαν.!
Κι οι μαθητές; O Ιούδας τον πρόδωσε, ο Πέτρος τον αποκήρυξε.
Oλοι τον εγκατέλειψαν! Και οι καλύτεροι!
Αλλά μετάνιωσαν!
Αυτό έγινε όταν ήταν ήδη αργά.
Πότε δεν είναι αργά για μετάνοια.
Φυσικά, οι άνθρωποι κάνουν το κακό.
Αλλά δεν μπορείς να τους κατηγορείς συνολικά.
Είναι δύσκολο...
...και αμαρτωλό, νομίζω!
Ο Ιούδας πώλησε το Χριστό, θυμάσαι ποιος τον αγόρασε;
O λαός.
Και ποιος κατηγόρησε τον Ιησού;
Οι Γραμματείς και οι Φαρισαίοι.
Δεν έβρισκαν μάρτυρες, όσο κι' αν προσπαθούσαν.
"Ποιος θα κατηγορούσε τον Αθώο;"
Μόνο αργοτερα βρήκαν τους προδότες.
Δύο βρέθηκαν αμέσως. Δυο, κι όχι ένας.
Υπήρχαν μόνο δυο.
Oι Φαρισαίοι στην απάτη ήταν ειδικοί, μορφωμένοι, πονηροί.
Mάθαιναν γραφή κι ανάγνωση... για να κερδίσουν δύναμη.
...για να εκμεταλλευτούν την άγνοια του κόσμου.
Πρέπει να θυμίζουμε στον κόσμο ότι είναι άνθρωποι.
Oτι όλοι οι Ρώσοι έχουν μια πατρίδα, το ίδιο αίμα
Το κακό βρίσκεται παντού.
Πάντα κάποιοι είναι έτοιμοι να σε πουλήσουν για 30 αργύρια.
Οι νέες κακοτυχίες συμβαίνουν συνεχώς στον αγρότη...
...ή οι Τατάροι εισβάλοντας τρεις φορές σ' ένα φθινόπωρο, ή η πείνα, ή η πανούκλα...
...και συνεχίζουν να δουλεύουν, να δουλεύουν, να δουλεύουν...
...υπομονετικά κουβαλώντας το σταυρό τους.
Υπομένουν σιωπηλά.
Και προσεύχονται για δύναμη.
O Θεός συγχωρεί την άγνοιά τους;
Εσύ γνωρίζεις τον ευατό σου. Είσαι κουρασμένος και αποθαρρυμένος...
...και ξαφνικά.
...μες στο πλήθος συναντάς μια ανθρώπινη ματιά
...και καθετι γίνεται φωτεινότερο, σαν Θεία Κοινωνία.
Έτσι δεν είναι;
Ελεγες για τον Ιησού.
Ισως σταυρώθηκε για έναν σκοπό, για να συμφιλιωθεί ο Θεός με τον άνθρωπο.
O Ιησούς είναι παντοδύναμος.
O θάνατός Του ήταν προσχεδιασμένος.
...και η θυσία του και ο θανατός του ήταν θέλημα Θεού.
Επρεπε να προκαλέσει μίσος...
...προς όσους Τον αγαπούσαν.
...Αν ήταν κοντά Του σε κείνη τη στιγμή...
Γιατί Τον αγαπούσαν ως άνθρωπο.
Αλλά αν αυτός τους εγκατέλειψε
...επέδειξε την αδικία, ίσως και τη σκληρότητα.
ίσως σ' εκείνους που Αυτός αγάπησε
...επειδή βοήθησαν στο Θείο αυτό Σχέδιο.
Καταλαβαίνεις τι λες;
Γι'αυτά τα λόγια, θα σε στείλουν στα βόρεια να ανακαινιζεις εικόνες.
Δεν έχω δίκιο; Κι'εσύ πάντα λες ό,τι σκέφτεσαι.
Εγώ; Είμαι άνθρωπος κοσμικός, ελεύθερος.
ΓΙOΡΤΗ Άνιξη 1408
Sergei, έλα εδώ!
Βάλε τη φωτιά!
Foma, πάμε για ξύλα..
Piotr δεν είδε ούτε της Ανάληψης,.
...ούτε τον καθεδρικό του αγίου Δημητρίου.
Δεν πειράζει. Θα δουλέψει και θα καταλάβει τι είναι το σωστό.
Foma! Πού είσαι;
Δεν θα προλάβουμε.
Εντάξει, θα' μαι εκεί αύριο.
Δε θα προλάβουμε να τελειώσουμε τις τοιχογραφίες πριν πιάσουν τα κρύα.
Σε λίγο είναι Ιούνιος, Andrei.
Τι είναι αυτό;
Περίμενε. Τ'ακούς;
Αηδόνι;
Τίποτα άλλο;
Πάμε!
- Τι είναι; - Πάμε!
Mαγεία!
Αντρέι, πού πας;
Ελα δω.
Περίμενε.
Ελα δω.
Αγάπη.
Πάρε τα χέρια σου.
Υπάρχει μια μυρμηγκοφωλιά.
Μυρμηγκοφωλιά;
Μυρμηγκοφωλιά.
- Ποιος είναι αυτός; - Δεν ξέρω.
Πάμε.
Μου φάνηκε..
...σαν ένα μαύρο φίδι που κρυβόταν.
Τί κάνεις;
Αφήστε με!
Θα σ'αφήσουμε το πρωί.
Mε μια πέτρα στον λαιμό για να φτάσεις εύκολα στον προορισμό.
Θα πέσει φωτιά να σας κάψει! Θα'ρθει η Ημέρα της Κρίσεως!
Θα σε βάλουμε στον σταυρό.
Σαν το Χριστό.
Τι κάνετε; Δε μπορείτε να το κάνετε!
Είναι αμαρτία!. Τουλάχιστον δέστε με με τα πόδια πάνω!
Αδέλφια!
Αφήστε τον να κρέμεται. Ας περάσει έτσι τη νύχτα.
Εδώ θα μείνει.
- Ποιος είναι αυτός; - Marfa.
Γιατί ήθελες ανάποδα; Θα ήταν χειρότερα.
Γιατί μας καταράστηκες;
Είναι αμαρτία να κάνετε τέτοια πράγματα.
Τι αμαρτία; Απόψε είναι μια νύχτα αγάπης. Είναι αμαρτία η αγάπη;
Αγάπη είναι αυτό;
Για να μη φέρεις φρουρούς ή καλόγερους.
Mη μας προσηλυτίσεις με το ζόρι.
Νομίζεις είναι εύκολο να ζεις με το φόβο;
Φοβάστε γιατί ή δεν αγαπάτε...... ή αγαπάτε σαν ζώα.
Λαγνεία χωρίς ψυχή, αλλά η αγάπη πρέπει να είναι αδελφική.
Κάθε εκδήλωση αγάπης δεν είναι το ίδιο; Αγάπη είναι!
Τι κάνεις;
Λύσε με.
Γιατί με κοιτάς;
Πού ήσουν;
Δόξα τω Θεω!
Αυτοί είναι;
Όχι, αυτοί είναι ξένοι. Δεν το βλέπεις;
Υπάρχει κάποιο κρεμμύδι, εάν το θέλεις.
Πού ήσουν;
Το δάσος είναι αδιαπέραστο εδώ. Έχω γεμίσει γρατσουνιές!
Αλλά οι ντόπιοι έχουν συνηθίσει. Είναι εξοικειωμένοι.
Για τους ανθρώπους, όλα είναι ένα θέμα συνήθειας.
Oι γέροι δε σκέφτονται τίποτα.
Κάθε μέρα περνάει χωρίς σκέψη γι' αυτούς.
Αλλά ίσως απολαμβάνουν το πέρασμα των ημερών.
-Δε μπορούσες να γυρίσεις νωρίτερα; -Δεν μπορούσα.
Αυτή είναι η αμαρτία σου, η συνείδησή σου, οι προσευχές σου.
Αρπαξέ τον και αυτήν!
Γιατί το κάνουν αυτό;
Γιατί δεν πιστεύουν στον Θεό. Ειδωλολάτρες!
Mην κοιτάς, Sergei! Δεν υπάρχει τίποτα να δεις.
Αφήστε με!
-Αφήστε με! -Δεν βλέπεις;
Εμποδίστε τον!
Πηγαίνετε , μην καθυστερείτε!
Βοήθεια, Fyodor! Βοήθεια
Fyodor!
Δεν καταφέρνετε μια γυναίκα;
Σταμάτα!
Κράτα την!
Marfa, τρέξε!
Πιάστε την !
- Πού πας; - Θα σε πνίξει!
Marfa, πιο γρήγορα!
Κολύμπα, Marfa!
Η ΥΣΤΑΤΗ ΚΡΙΣΗ Καλοκαίρι 1408
Έλα!
Σπαταλά τα υλικά.
Ποιος τα χρειάζεται;
Foma!
- Τι θες; - Να πάω για κολύμπι;
- Ξέχνα το. - Ζεσταίνομαι!
Ασε τα ψέματα.
Ίσως αλήθεια ζεστένεται. Κάνει πολλή ζέστη.
Φυσικά, εσύ δουλεύεις και αυτός κάθεται.
Ασ'τον να πάει.
Μην τον στενοχωρείς!
Άστον να καθήσεις με όποιον θέλει!
Σκάσε!
Κοιμάσαι όλη μέρα σαν κανένα τεμπελόσκυλο...
και έρχεσαι μόνο για να φας και να πας στο μπάνιο.
Βρήκες μια δουλειά για μένα;
- Βρήκες ότι ήθελες. - Και λοιπόν;
Δεδομένου ότι ο καθένας κάθεται εδώ, αφήσε τον Serezhka με μας επίσης.
Αν τον είχες αφήσει να πάει, θα είχε γυρίσει ήδη!
Άστον ελεύθερο
και θα κάτσει στο νερό μέχρι να γίνει βραδιάσει.
Ζεστένεται
και γι' αυτό κλαψουρίζει. - Δεν κλαψουρίζει αυτός αλλά εσύ!
Εγώ ήμουν!
Εγώ είπα πρώτος ότι κάνει ζέστη, και όχι ο Sergei.
Γιατί δίνεις επιλογές στον Sergei;
Φθάνει!
Θες να κολυμπήσεις; Πήγαινε!
Πήγαινε, γιατί στέκεσαι;
Πήγαινε, πήγαινε!
Εδώ! Βλέπεις;
Περίμενε! Περίμενε!
Που είναι ο Andrei?
Δεν είναι εδώ; Είναι λεπτή η κατάσταση!
Πέρασα απ'του επισκόπου το σπίτι πριν από λίγο.
και γινόταν τέτοια φασαρία.
O επίσκοπος με το εσώρουχο, κατακόκκινος έτρεχε. Δεν αντέχω άλλο, έλεγε.
Για σας μιλούσε.
" Εδώ και δυο μήνες " έλεγε, "όλα είναι έτοιμα.
" Αλλά δεν ξεκίνησαν ακόμη!.
" Τίποτα δεν ετοιμάστηκε! Ζήτησαν τόσα λεφτά αλλά δεν κάνουν τίποτε!''
" Κανένας τους δεν δουλεύει και τίποτε δεν προχωρά"
Αλήθεια ζητήσατε πολλά;
Πώς να το ξέρω;
Εμένα δε με νοιάζει, είπε. Ας είναι ο Danil ή ο Chorny ή ο Andrei Rublev...
"...το ίδιο μου κάνει."
" Είναι το ίδιο!"
Και με κοίταξε έτσι.
"Και τι δηλαδή; ,λέει "Τι με νοιάζει αν είναι ο Andrei Rublev;"
" Ως το Φθινόπωρο," είπε...
"...θέλω την εκκλησία ζωγραφισμένη, και αυτό είναι όλο."
Έστειλε αγγελιαφόρο στον Πρίγκηπα με τα παράπονα του.
Έστειλε μήνυμα στον Πρίγκηπα.
Παραπονείται για σας, το ξέρετε!.
Αλήθεια δεν έχετε αρχίσει ακόμα;
Καλύτερα ν'αρχίσετε, αλλιώς... Που είναι ο Andrei?
Πάλι κάπου πήγε.
Δε μπορείτε ν'αρχίσετε χωρίς αυτόν;
Ξεκινήστε χωρίς αυτόν.
Τι γελάς; Είστε πολλοί.
Αφού δεν αποφάσισε ακόμα, δεν μπορεί ένας από εσάς;
Δυο μυαλά είναι καλύτερα από ένα.
Πού είναι ο Andrei;
Δεν μπορώ να συνεχίσω έτσι!
Απάντησε μου: Ναι ή όχι;
Ναι ή όχι; Δεν αποφασίσαμε στη Mόσχα;
Συμφωνήσαμε τα πάντα.O ίδιος ο Πρίγκηπας τα ενέκρινε.
Τι δεν καταλαβαίνεις, τότε; Τι φωνάζαμε δυο μήνες;
Εξήγησε μου! Mήπως έχω γεράσει; Μήπως τρελάθηκα;
Η Ύστατη Κρίση. Δέξου την πρόκληση και ζωγραφισέ την...
...ή αρνήσου την αποστολή!
Αν στα αλήθεια αρνηθούμε; Αν πάμε πίσω, Danil?
Πώς θα τους κοιτάξω στα μάτια; Θα πεθάνω από την ντροπή!
Χάνουμε χρόνο! O καιρός είναι ζεστός χωρίς βροχές.
Θα'χαμε τελειώσει τον θόλο! Και τις κολώνες.
Και θα ήταν πανέμορφος!
.. τόσο λαμπρός και υπέροχος!
Στα δεξιά, τους αμαρτωλούς
θα ζωγραφίζαμε μέσα στα καζάνια να καίγονται.
Σκέφτηκα να ζωγραφίζω ένα διάβολο... ..να βγάζει καπνό απ'τη μύτη και τα μάτια.
- Δεν είναι ο καπνός το θέμα. - Ποιο είναι;
Δεν ξέρω.
- Γιατί δεν με κοιτάζεις; - Δεν μπορώ.
Δε μπορώ να το ζωγραφίσω αυτό! Με αηδιάζει!
Δε θέλω να φοβίσω τους ανθρώπους! Κατάλαβέ με, Danil.
Συγκεντρώσου! Mη ξεχνάς! Η Ύστατη Κρίση είναι!
Δεν το επινόησα εγώ!
Δε μπορώ να το κάνω! Κάνε ότι θέλεις αλλά εγώ δεν μπορώ.
Γιατί δεν το'πες νωρίτερα στη Mόσχα;
Δεν έπρεπε να δεχτούμε.
Είναι βρώμικο!
Τέτοιος είμαι! Δεν θα μου διδάξεις την αγνότητα.
Δεν ξέρω τι να ζωγραφίσω.
Τι εννοείς, δεν ξέρω;
Διαταχθήκαμε και δεχτήκαμε να ζωγραφίσουμε την Ύστατη Κρίση.
Βλέπεις ...
...νομίζω θα' ταν καλύτερο ...
...αν δεν ζωγραφίζαμε την Ύστατη Κρίση καθόλου.
Τι εννοείς;
Καταλαβαίνεις.
Θέλω..
Δε θέλω τίποτε.
- Τίποτε. - Αυτό είναι.
Φεύγω, σ'αφήνω.
Δεν είναι για μένα αυτή η δουλειά.
Σ'ευχαριστώ για όλα. Mου έμαθες κάτι, κι αυτό φτάνει.
Πάω να δουλέψω για μένα.
Mε κάλεσαν να ζωγραφίσω μια εκκλησία στο Pafnutievo.
Όχι κάτι σπουδαίο αλλά κάτι είναι κι αυτό.
Θα ζωγραφίσω την Ύστατη Κρίση!
Θα'ρθει κανείς μαζί μου;
Καλά λοιπόν μείνετε...
αλλά μην παραπονιέστε μετά!
Όταν ήμουν παιδί
μιλούσα σαν παιδί, καταλάβαινα σαν παιδί, σκεφτόμουν σαν παιδί
αλλά όταν έγινα άντρας, σταμάτησα τα παιδιαρίσματα!
Τώρα βλέπουμε μέσω ενός γυαλιού... βρόμικου
...αλλά έπειτα πρόσωπο με πρόσωπο...
...τώρα ξέρω εν μέρει….
...αλλά ακόμη ξέρω ...
...ότι είμαι γνώστης.
'' Νυνί δε μένει πίστις, ''
''ελπίς, αγάπη, τα τρία ταύτα· ''
''μείζων δε τούτων η αγάπη.''
''Εάν ταις γλώσσαις των ανθρώπων λαλώ και των αγγέλων, ''
''αγάπην δε μη έχω, ''
'' γέγονα χαλκός ηχών ή κύμβαλον αλαλάζον''
'' Και εάν έχω προφητείαν''
''και ειδώ τα μυστήρια πάντα και πάσαν την γνώσιν,''
''και εάν έχω πάσαν την πίστιν ώστε όρη μεθιστάναι,''
αγάπην δε μη έχω, ουθέν ειμί.''
'' Και εάν ψωμίσω πάντα τα υπάρχοντά μου,''
''και εάν παραδώ το σωμά μου ίνα καυθήσομαι, ''
'' αγάπην δε μη έχω, ουθέν οφελούμαι.''
'' Η αγάπη μακροθυμεί, χρηστεύεται η αγάπη, ''
'' ου ζηλοί, η αγάπη ου περπερεύεται, ου φυσιούται,''
''ουκ ασχημονεί, ου ζητεί τα εαυτής,''
'' ου παροξύνεται, ου λογίζεται το κακόν,''
'' ου χαίρει επί τη αδικία, συνχαίρει δε τη αληθεία·''
'' πάντα στέγει,
'' πάντα πιστεύει, πάντα ελπίζει, πάντα υπομένει.''
'' Η αγάπη ουδέποτε πίπτει·''
'' είτε δε προφητείαι, καταργηθήσονται·''
'' είτε γλώσσαι, παύσονται·''
'' είτε γνώσις, καταργηθήσεται.''
'' Εκ μέρους γαρ γινώσκομεν ...''
Είναι καλό, Υψηλοτάτη;
Είναι αμαρτία να σκορπάς γάλα.
Μια τέτοια απειθαρχία.
- Γιατί είναι αμαρτία; - Ετσι. Σκούπισέ με.
Θα στεγνώσει μόνο του στο λέπτό.
Πάμε βόλτα στο ποτάμι.
Ασε με, Stepan. Θα σε στείλω στον στάβλο!
Τι λες; Σ'αρέσει;
Δεν μπορούσα να φανταστώ καλύτερο. Είναι υπέροχο.
Ελαφρύ κι όμορφο.
Πάρ'την. Oι νταντάδες την κακόμαθαν.
Μίλησα!
Κανένας δεν μπορεί να χτίσει το μέγαρο καλύτερα από μας.
Ποιος θα το διακοσμούσε καλύτερα;
Εξετάστε τη γλυπτική!
Mόνο ο Mitiai μπορεί. Χωρίς σημάδι να σκαλίζει..
Σαν κελάηδημα πουλιού.
Κοίτα! Είναι σαν πουλί, μα...
Δε με νοιάζει! Εγώ και σε στάβλο μπορώ να κοιμηθώ, μα εσύ είσαι Πρίγκηπας.
Δε σ'αρέσει;
Θα σου πω. Όλα πρέπει να ξαναβαφτούν.
Οι τοίχοι, η οροφή, όλα: με φωτεινότερα και ζωηρότερα χρώματα.
Σαράντα χρόνια κάνω αυτή τη δουλειά!
Δεν είναι τα έτη που πειράζουν ...
αλλά η δυνατότητα να δοξάσεις το Μεγάλο Πρίγκηπα με την εργασία σου.
Αρκετά. Πάμε.
Δε θα ξαναφτιάξουμε τίποτα.
Ωρα να φύγουμε. Mας προσέλαβαν αλλού.
Mας περιμένουν στο Zvenigorod.
Που;
Στου αδελφού σου. Πήγαν ήδη την πέτρα.
Ωραία πέτρα. Πιο λευκή απ'αυτήν.
Όταν ο αδερφός σου ήρθε το Πάσχα συμφωνήσαμε.
'' Κάνε ότι θες'' είπε, '' όσο κι αν κοστίσει''
" Θα φορολογήσω τους αγρότες περισσότερο, μόνο κάντε το καλύτερο κτίριο που μπορεί να γίνει''.
Ας πάμε στο Zvenigorod.
Εδώ, το έχω φέρει.
Όταν κοίταξα τον Πρίγκηπα ήταν ακίνητος.
- Όταν ανέφερα το Zvenigorod? - Ναι τότε παρέλυσε.
Φοβάται ο αδελφός ότι του θα τον επισκιάσει.
- Ποιος σκάλισε αυτό; - Εγώ.
Γιατί δεν το'βαλες στον τοίχο;
Δεν πέτυχε.
Οίκτος' είναι μάλλον καλό.
Όλα θρυμματίζονται: Είπα στον πρίγκηπα να μην κάνει οικονομία στην πέτρα.
Τώρα το μετανιώνει.'Oταν άκουσε για το Zvenigorod.
Θα μπορούσα να έχω χαράξει όμορφα πράγματα για αυτόν.
Κουνηθείτε!
Που είναι ο Stepan?
Πού πήγε ο Stepan;
Πήγε στο Zvenigorod με τους άλλους.
Τα χέρια μου είναι βρώμικα.
Θα κατασκευάσουμε ένα μέγαρο εξίσου καλό για τον αδερφό του Πρίγκηπα.
Εχει καλύτερη πέτρα;
Πολύ καλύτερη.
Κοιτάξτε ο Αρχηγός της Φρουράς.
Περίμενε, γέρο!
Βοήθησέ τον! Κρύψ'τον στους θάμνους!
Πού είναι το μαστίγιο μου;
Είδες κανείς το μαστίγιο;
Να πάρει! Το έχασα! Είδες το μαστίγιό μου;
- Seryoga. - Τι;
Διάβασε απ'τη Βίβλο.
Από πού;
Απ' όπου θες.
''Αδελφοί, να με θυμάστε σε όλα... ''
"...και ν' ακολουθείτε ό,τι είπα.''
"..και διατηρήστε ότι σας παρέδωσα.''
" θέλω δε υμάς ειδέναι ότι παντός ανδρός η κεφαλή ο Χριστός εστί' ''
"...κεφαλή δε γυναικός ο ανήρ,''
".κεφαλή δε Χριστού ο Θεός.''
" Πας ανήρ προσευχόμενος ή προφητεύων κατα κεφαλής.''
'' έχων καταισχύνει την κεφαλήν αυτού. Πάσα δε γυνή προσευχομένη ή προφητεύουσα''
"ακατακαλύπτω τη κεφαλή καταισχύνει την κεφαλήν εαυτής,''
" εν γάρ έστι και το αυτό τη εξυρημένη.''
" Ει γαρ ου κατακαλύπτεται γυνή, και κειράσθω''
"ει δε αισχρόν γυναικί το κείρασθαι ''
'' ή ξυράσθαι κατακαλυπτέσθω.''
" Ανήρ μεν γαρ ουκ οφείλει κατακαλύπτεσθαι την κεφαλήν,''
"εικών και δόξα Θεού υπάρχων,''
"γυνή δε δόξα ανδρός εστι.''
" Ου γάρ έστιν ανηρ εκ γυναικός, αλλά γυνή εξ ανδρός,''
" και γαρ ουκ εκτίσθη ανήρ δια την γυναίκα, αλλά γυνή δια τον άνδρα.''
"Δια τούτο οφείλει η γυνή εξουσίαν έχειν επί της κεφαλής''
" δια τους αγγέλους.''
" Πλην ούτε ανήρ χωρίς γυναικός ''
"ούτε γυνή χωρίς ανδρός εν Κυρίω.''
Συνέχισε!
" Ωσπερ γαρ η γυνή εκ του ανδρός,''
"ούτω και ο ανήρ δια της γυναικός, τα δε πάντα εκ του Θεού.''
"Εν υμίν αυτοίς κρίνατε,''
"πρέπον εστί γυναίκα ακατακάλυπτον τω Θεώ προσεύχεσθαι;''
" Ή ουδέ αυτή η φύσις διδάσκει υμάς ότι ανήρ μεν εάν κομά,''
"ατιμία αυτό εστί.''
" Γυνή δε εάν κομά, δόξα αυτή εστιν;''
''ότι η κόμη αντί περιβολαίου δέδοται αυτή.''
Γιατί σταμάτησες; Διάβαζε!
" Γυνή δε εάν κομά, δόξα αυτή εστιν;''
"Ει δέ τις δοκεί φιλόνεικος είναι,''
" ημείς τοιαύτην συνήθειαν ουκ έχομεν,''
" ουδέ αι εκκλησίαι του Θεού.''
" Τούτο δε παραγγέλλων ουκ επαινώ''
" ότι ουκ εις το κρείττον,''
" αλλά εις το ήττον συνέρχεσθε.''
Danil, άκου!
Είναι η γιορτή.
Είναι η γιορτή, Danil, και συ λες...
Δεν είναι αμαρτωλοί, έτσι;
Πώς να' ναι αμαρτωλή, έστω και χωρίς μαντήλι;
Σπουδαία αμαρτωλή!
Ασ'τον ήσυχο να μετανοήσει.
Andrei Μέρος Δεύτερο
ΕΠΙΔΡOMΗ Φθινόπωρο 1408
Έρχονται1 Πρίγκηπα, έρχονται οι Τάταροι!
Εεει! Πρίγκηπα! Είναι αυτό το πέρασμά σας;
Έχει βρέξει, και όλα είναι πλημμυρισμένα. Ακολουθήστε μας.
Θέλαμε να φύγουμε. Χτες σε περιμέναμε.
Συνάντησα μια μικρή πόλη. Ηθελα να την παρακάμψω. Δεν μπόρεσα να κρατηθώ.
Συγνώμη που άργησα.
Δεν πειράζει. Κράτα αριστερά, είναι ρηχά εδώ.
Δεν είναι παγίδα, έτσι;
Πίστεψε με , Vladimir είναι εγκαταλειμμένο.
Ο αδερφός μου ο Μεγάλος Πρίγκηπας είναι στη Λιθουανία.
Η πόλη είναι πίσω απ' το δάσος.
O Πρίγκηπας έχει έναν μικρό γιο, λένε... κι εσύ θες το στέμμα του.
Αυτό θα το δούμε.
Oπως βλέπω, θέλεις πολύ τον θρόνο. Το καταλαβαίνω.
Αριστερά, σου είπα!
Κράτα!
Έλα, μη μένεις πίσω πρίγκηπα!
Δεν είναι ισχυρή η αγάπη σου για τον αδελφό σου.
Τέτοια είναι η μοίρα μας.
Πότε συμφιλιωθήκατε τελευταία;
Εγώ δεν συμφιλιώθηκα. O μητροπολίτης
μας έβαλε να ορκιστούμε ότι θα ζήσουμε σε ειρήνη και ομόνοια.
Τι είπες;
O μητροπολίτης μας έβαλε να ορκιστούμε.
- Πότε. - Τον περασμένο Χειμώνα.
Το Vladimir είναι μια όμορφη πόλη.
Σου αρέσει;
Πάμε!
Σκυλί μείνε κόντα αλλιώς θα σε σκοτώσω!
Ακολουθήστε τον πρίγκηπα! Εμπρός, επίθεση! Προς την πύλη!
Τάταροι!
Τρέξτε!
Τι συμβαίνει.
Ο Μεγάλος Πρίγκηπας ήρθε.
Ο αδερφός έφθασε.
Κρατήστε τον! Κρατήστε τον!
Τι κάνετε, αδελφοί; Είμαστε Ρώσοι, όπως εσείς...
Θα σου δείξω εγώ αν είμαστε αδέρφια οι Ρώσοι, γουρούνι Vladimir.
Πιάστε τον! Πιάστε τον!
Τρέξε, κουφός είσαι;
Πού διάολο είμαστε; Δεν είναι κανείς.
Σκόρπισαν όλοι.
Η σκύλα μεγάλωσε. Δε μ'αναγνώρισε.
Vaska, πάρε το σκύλο.
Σε παρακαλώ άσε με!
Μην φοβάσαι, όμορφη.
Θα σου δείξω πως οι Τάταροι αγαπούν.
Λοιπόν, Πρίγκηπα;
Δε λυπάσαι τη μητρόπολη;
Πες μου Πρίγκηπα, ποια είναι η γυναίκα;
Δεν είναι γυναίκα. Είναι η Παρθένος Mαρία.
Και στο κουτί;
O Χριστός, ο γιος Της.
Και πώς γίνεται να 'ναι παρθένα αν έχει γιο;
Παράξενα πράγματα γίνονται στη Ρωσία!
Ενδιαφέρον!
Δέστε τα πόδια του σφιχτότερα!
Δέστε τα πόδια του σφιχτότερα, σκύλε!
Περίμενε! Περίμενε! Ποτέ δεν είδα το χρυσό!
Μα τω Θεώ! Μα τω Θεώ! Δεν το 'δα.
Πονάει!
Δεν ξέρω που 'ναι ο χρυσός. Ίσως να τον έκλεψαν.
Θα το έκλεψαν οι Τάταροι! Είστε όλοι κλέφτες!
Ρώτα τους δικούς σου! Εμπρός!
Δεν λέει την αλήθεια!
Περίμενε, ακούστε με...
Κοιτάξτε πώς βασανίζουν ένα ρώσο, ορθόδοξο, αθώο άνθρωπο, οι κλέφτες!
Κοίτα, Ιούδα, τατάρικο μούτρο!
Ψεύτη! Είμαι Ρώσος!
Σ' αναγνώρισα. Mοιάζεις στον αδελφό σου.
Πρόδωσες τη Ρωσία! Σ' αναγνώρισα!
Κρατήστε τα λόγια μου..
'' Ποτέ δε θα πατήσει πόδι Τατάρων σε ρωσική γη!
Mα τω Θεώ, ποτέ!
Να φυλίσω σταυρό... Δώσε Σταυρό σ'έναν ορθόδοξο!
Τώρα θα πάρεις τον σταυρό σου.
Αν έχω αμαρτήσει ας με συγχωρέσει ο Θεός! Ο Θεός είναι φιλεύσπλαχνος!
Κύριε, συγχώρεσέ με!
Αλλαά όλοι εσείς θα βράσετε στα καζάνια της Κόλασης!
Θα φύγετε και θα τα ξαναφτιάξουμε
αλλά τα έντερά σας θα πάνε στις πυρκαγιές της κόλασης.
Γιατί το κάνετε αυτό;
Θεοφάνη, είσαι νεκρός;
Ήθελα να σε δω τόσο πολύ!
Ακόμα και αν δεν ήθελες θα 'ρχομουν οπωσδήποτε.
Oνειρεύτηκα ότι κρεμόσουν απ'το παράθυρο
με κοίταξες και μου κουνούσες το δάχτυλο!
Κι εγώ ήμουν σ'ένα άλογο
και δυο Τάταροι μου έστριβαν τον λαιμό!
Κοίταξες προς εμένα και χτύπησες το παράθυρο με το δάχτυλό.
Κι εγώ σου φώναζα...
Τι φώναζες;
Τι πράγματα γίνονται;
Σκοτώνουν, βιάζουν,
λεηλατούν εκκλησίες με τους Τάταρους.
Κι εσύ μου έλεγες...
Νιώθω χειρότερα από σένα.
Είσαι νεκρός, ενώ εγώ...
Είμαι νεκρός. Και λοιπόν;
Δεν εννοώ αυτό!
Τη μισή μου ζωή την πέρασα τυφλός!
Εργάστηκα για τους ανθρώπους μέρα-νύχτα.
Αλλά δεν είναι άνθρωποι, είναι;
Ότι έλεγες ήταν αλήθεια.
Και σαν ήταν;
Εσύ κάνεις λάθος τώρα. Εγώ έκανα λάθος τότε.
Δεν έχουμε την ίδια πίστη;
Την ίδια πατρίδα;
Το ίδιο αίμα;
Ενας Τάταρος γέλασε μαζί μας.
Ετσι...
Φώναζε:
"Και χωρίς εμάς θα αλληλοφαγωθείτε",
Τι ντροπή!
Τους σκότωσαν όλους.
Και τον Seryog μου.
Mια τέτοια μέρα τον βρήκα...
Mόνο εκείνη απέμεινε.
Πρέπει να φύγω.
Περίμενε...
Mη φύγεις, σε παρακαλώ! Δε νιώθεις άνετα μαζί μου;
Εντάξει, δε θα...
Ας κάτσουμε να μιλήσουμε. Θα σου εξιστορήσω...
Αλλά ήδη τα ξέρω όλα.
Πρέπει να ξέρεις ότι δε θα ξαναζωγραφίσω.
Γιατί;
Κανείς δεν τα χρειάζεται αυτά. Γι' αυτό.
Και λοιπόν; Επειδή κάηκε ένα εικονοστάσι;
Ξέρεις πόση απ' τη δουλειά μου κάηκε; Στο Pskov, στο Novgorod ...
Βαριά αμαρτία επωμίζεσαι.
Σκότωσα κάποιον.
Εναν Ρώσο.
Κοίτα... Κοίταξέ την!
Απλώς κοίτα την...
Δε θυμάμαι πως συνέβη.
Τον πρόφθασα..
...και δεν μπορούσα να βοηθήσω.
Το κακό πήρε ανθρώπινη μορφή εξαιτίας μας!
Επιβουλευόμενος το κακό, επιβουλεύεσαι την ανθρώπινη σάρκα.
O Θεός θα σε συγχωρέσει, εσύ να μη συγχωρέσεις τον εαυτό σου.
Ζήσε μεταξύ της μεγάλης συγχώρεσης και των τήψεών σου.
Και η αμαρτία σου... Θυμάσαι τι λένε οι Γραφές;
'' Μάθετε καλόν ποιείν, '' εκζητήσατε κρίσιν, ρύσασθε αδικούμενον, ''
'' κρίνατε ορφανώ και δικαιώσατε χήραν ''
''και δεύτε διαλεχθόμεν, λέγει Κύριος''
'' και εάν ώσιν αι αμαρτίαι υμών ως φοινικούν, ''
'' ως χιόνα λευκανώ, εάν δε ώσιν ως κόκκινον, ως έριον λευκανώ.''
Δεν το ξέχασα, βλέπεις; Αυτό μπορεί να σε ανακουφίσει.
O Θεός είναι ελεήμων και θα με συγχωρέσει.
Θα πάρω όρκο σιωπής ενώπιον του Θεού.
Δεν έχω να πω τίποτα πια να πω στους ανθρώπους.
Καλή ιδέα είναι αυτό;
Δε μπορώ να σου δώσω συμβουλή.
Mήπως δεν πήγες στον Παράδεισο;
Θεέ μου...
Εκεί δεν είναι όλα όπως τα φαντάζεσαι στη γη.
Ρωσία! Ρωσία!
Η Ρωσία... αυτή αντέχει τα πάντα. Και θα συνεχίσει ν'αντέχει.
Πόσο ακόμη θα συνεχιστεί;
Δεν ξέρω. Για πάντα, υποθέτω.
Κι όμως, είναι όλα όμορφα!
Χιονίζει...
Τίποτα δεν είναι χειρότερο απ'το χιόνι μέσα στον ναό, αλήθεια;
ΣΙΩΠΗ Χειμώνας 1412
Τα μήλα σάπισαν.
Πότε πριν δε θυμάμαι ποτέ τέτοιον λιμό.
Πεθαίνουμε λίγο-λίγο, συγχώρα μας Θεέ μου.
Ο Mefody φέρνει κάποιον πάλι.
Mefody, δεν πρέπει να 'σαι ο Φύλακας.
γιατί θα βάλεις όλη τη γειτονιά μέσα να φάει.
-- Κάθησε, άνθρωπε του Θεού. -- Ευχαριστώ.
Να φας!
Δεν μπορείς να θρέψεις όλους τους πεινασμένους.
Δεν έμεινε κανείς στην περιοχή.
Τα χωριά ερήμωσαν.
Ο καθένας από το Khotkovο επίσης.
Όλοι από το Semyonovka έχουν φύγει.
Oλοι έφυγαν! Oλοι έφυγαν!
Είναι αλήθεια. Πέρασα από Semyonovka το πρωί.
Στο Vladimir είναι χειρότερα.
Έχουν τρία χρόνια να θερίσουν. Όλοι φεύγουν!
Όσοι έμειναν κυνηγούν ποντίκια.
Τί ψυθιρίζεις;
Δεν ψυθιρίζω. Κρύωσα το βράδυ στη λίμνη.
Πως συνέβηκε;
M'έφτασαν οι λύκοι, κι έτσι μπήκα στη λίμνη. Προσευχήθηκα να μην μπουν μέσα.
Εμεινα εκεί ως την αυγή.
Oταν βγήκα, ήμουν παγωμένος.
Ήμουν άρρωστος για δυο βδομάδες και δεν συνήλθα ακόμη.
-- Είσαι απ'το Vladimir. -- Ζούσα εκεί.
Να κι άλλος από κει.
Andrei Rublev. Έχετε ακόυσει για αυτόν;
Είχε αμαρτήσει και τώρα μετανοεί.
Έφερε μαζί του και έναν ''δια Χριστόν σαλό'' από το Vladimir.
Μια μουγγή.
Τώρα σιωπούν μαζί.
Αν και είναι ''δια Χριστόν σαλός'', ξέρει που θα βρει την καλύτερη τροφή.
Την έφερε εδώ...
...για να βλέπει συνεχώς την αμαρτία του.
Πραγματική αγιοσύνη!
Και η ομάδα του Rublev's;
Διαλύθηκε.
'Αλλους τους σκότωσαν οι Τάταροι...
...άλλοι διασκορπίστηκαν.
Ο Danil ζει;
Άλλοι λένε ότι πήγε Βόρεια, άλλοι ότι πέθανε.
Οπότε σταμάτησε την τέχνη του;
Είσαι ο Kirill?
Εσύ είσαι;
Πατέρα! Κύριε! Ο Kirill ήρθε!
Πατέρα! Άσε τον άσωτο υιό σου τον Kirill να επιστρέψει!
Εσύ δεν με ρώτησες αν θα μπορούσες να φύγεις,
και τώρα θέλεις να επιστρέψεις;
Δεν σου άρεσε η κοσμική ζωή;
Δεν μπορώ να σε δεχτώ!
"Θεέ μου, Θεέ μου, γιατί με εγκατέλειψες"
Τώρα θες να επιστρέψεις στο κρησφύγετο των κλεφτών
...στο ανταλλακτήριο χρημάτων.
Πιστεύεις ότι εφόσον γέρασα θα 'χω ξεχάσει.
Πήγαινε πίσω εκεί απ΄όπου ήρθες.
Δεν υπάρχει χώρος για σένα εδώ!
Μη με διώχνεις, για όνομα του Θεού!
Δεν υπάρχει η αλήθεια έξω στο κόσμο. Ο Διάβολος με παρασέρνει.
Δε μπορώ άλλο ν'αμαρτάνω κάθε μέρα!
Και αν δεν αμαρτάνεις δεν μπορείς να ζήσεις έξω στον κόσμο!
Υπάρχει αμαρτία και βρομιά παντού έξω.
Δέξου τη μετάνοιά μου, Πάτερ! Τα πόδια σου θα φιλώ!
Πάντα ήσουν καλός στα λόγια αλλά δε με συγκινείς, Kirill.
Αν ήξερες πόσο έχω υποφέρει, τι έχω περάσει,
αν ήξερες πόσο κακό έχω δει, θα με συγχωρούσες
αλλά εγώ δε θα με συγχωρήσω ποτέ!
Δεν είσαι ένοχος ενώπιον μου, αλλά ενώπιον του Θεού.
Mείνε! Και για την εξαγορά των αμαρτιών σου
να αντιγράψεις 15 φορές τη Βίβλο.
Πάρε το κελί του πατρός Nikodim.
Ευχαριστώ, Πάτερ! Ευχαριστώ, αδελφοί!
Τι ωραία που είναι! Ευχαριστώ, Πάτερ μου!
Εεει, είναι κακό να τρως βρώμικο κρέας.
Αδερφοί, τι συμβαίνει;
Θα πάω να μιλήσω στον πατέρα Nikodim.
Καλή Ρωσίδα! Τρώει κρέας αλόγου.
Θα 'ρθεις μαζί μου; Θα γίνεις γυναίκα μου;
Εχω 7 γυναίκες, μα καμιά Ρωσίδα.
Κάθε μέρα θα τρως κρέας αλόγου, θα πίνεις γάλα φοράδας, θα φοράς χρυσάφια.
Η Ρωσίδα γυναίκα του Τάταρου ποτέ δεν είναι βρώμικη!
Κοριτσάκι, έλα μαζί μας!
Δώσε το χέρι σου!
Με ακούς, Andrei?
Δε μ' αναγνωρίζεις;
Mην ανησυχείς. Θα την αφήσουν.
Δεν τολμούν ν' αγγίξουν ''δια Χριστόν σαλό''.
ΚΑMΠΑΝΑ Ανοιξη - Κλοκαίρι - Φθινόπωρο - Χειμώνας - Άνοιξη 1423 -1424
Είναι το σπίτι του Nikolka του μεταλλοχύτη;
Ναι.
- Πατέρας σου είναι; - Ναι.
Φώναξέ τον.
-- Δεν είναι εδώ. -- Πού είναι;
Πέθανε.
Η πανούκλα τους πήρε όλους: τη μάνα, την αδερφή, τον πατέρα.
Και ο Gavrila ο μεταλλοχύτης που μένει;
Gavrila; Πέθανε κι αυτός.
Και ο Kasian, και οι Τάταροι πήραν τον lvashka πέρυσι.
Μόνο ο Fyodor απέμεινε. Πήγαινε σ' αυτόν, στην πέμπτη καλύβα.
Πρέπει όμως να βιαστείς. Ο Fyodor είναι στο κρεβάτι με πανούκλα.
Δεν μπορεί να ανοίξει τα μάτια του. Θα πεθάνει από στιγμή σε στιγμή.
Δεν αντέχω άλλο! Πού θα ψάξουμε τώρα; Πάμε σπίτι.
Σήκω, είπα! Σπίτι! Σ'αυτή την κατάσταση!
Δεν έμεινε κανείς να χύσει μια καμπάνα!
Πάρτε με μαζί σας!
Θα φτιάξω την καμπάνα για σας.
Τρελός είσαι;
Πήγαινέ με στον Πρίγκηπα.
Ειλικρινά, μπορώ να το κάνω πολύ καλά.
Δε θα βρεις καλύτερον από μένα! Όλοι είναι νεκροί.
Χάσου απ' τα μάτια μου!
Καλά. Εσύ χάνεις. Ξέρω το μυστικό των καμπάνων και δεν στο λέω!
Τι εννοείς;
Ξέρω το μυστικό. Ο πατέρας μου ήξερε το μυστικό της χύτευσης.
Πριν πεθάνει μου το 'πε. Κανείς άλλος δεν το ξέρει! Mόνο εγώ! Εγώ!
O πατέρας μου μου είπε το μυστικό...
Να τον πάρουμε;
Ποιο μυστικό;
Θες να μας γδάρει ο Πρίγκηπας;
Λέει ψέματα!
Τόσο το χειρότερο γι'αυτόν.
-- Πως σε λένε; -- Boriska.
Ελα εδώ!
Ανέβα.
Κι η καλύβα μου;
Τον έπεισες, τελικά;
Θα σκάψουμε εδώ;
Εδώ μπορούμε,
όμως καλύτερα πιο κοντά στο καμπαναριό,
για να μην κουβαλούμε μακρυά.
Mπορούμε να σκάψουμε εδώ; Ας το κάνουμε εδώ.
Ελα, βάλε σημάδι.
Ας σκάψουμε μαζί.
Δεν είμαστε σκαπανείς, αλλά μεταλλοχύτες!
Γιατί να σκάβουμε;
Ξέρεις τι είπε ο πατέρας μου
πριν πεθάνει;
"Πρέπει να σκάβουμε
"Αυτό, - είπε, - το κατάλαβα μόνο. Και μετά πέθανε.
Δεν ξέρω τι ο Nikolka είπε, αλλά εγώ δε σκάβω.
Αν μας θες, φώναξέ μας.
Εντάξει. Θα σκάψω για σένα.
Λοιπόν;
Τον βρήκες;
Τι να βρω; Νά'τον.
Όχι, δεν είναι το κατάλληλο αργιλόχωμα.
- Πάντα από δω το παίρναμε. - Ε, λοιπόν ήσαστε ηλίθιοι.
Το αργιλόχωμα είναι καλό.
-- Andreika, αλήθεια; δεν είναι καλό χώμα; -- Δεν είναι.
Βλέπεις; Πάμε.
Θα ψάξουμε μέχρι να βρούμε το κατάλληλο.
Stepan, μήπως, άδικα προσπαθούμε;
Έλα, κοίτα τι χώμα βρήκαμε!
Πόση δουλειά κάναμε, νέο τόπο βρήκαμε κι εσύ...
Δεν είναι κατάλληλο! Καταλαβαίνεις;
O Αύγουστος τελειώνει και δε βρήκαμε χώμα ακόμη!
Σε λυπάμαι.
Τόσα χρόνια ζω χωρίς τη λύπησή σου!
Ας γυρίσουμε, Boriska.
Δε μπορώ! Είμαι σίγουρος, δεν είναι το κατάλληλο!
Και ποιό είναι το "κατάλληλο";
Εγώ ξέρω.
Δεν θέλω τέτοιους εργάτες.
Τα καταφέρνουμε και χωρίς εσένα.
Δεν έχω την ανάγκη αυτών!
Andreika!
Semyon !
Βρήκα!
Θείε Fyodor, βρήκα!
Το χώμα! Θείε Seymon !
Stepan !
Βρήκαμε το κατάλληλο, Stepan!
Εδώ είναι το σωστό!
Βρήκα το σωστό χώμα, Stepan!
Andreika! Andreika!
Που πήγαν όλοι;
Boriska! Boriska!
-- Τι; -- Να σκάψω;
Ερχομαι.
Τι λες;
Ερχομαι σου λέω!
Πού είναι ο Nikolai?
Πήγε για ξύλα από το πρωί.
-- Επρεπε να'χει έρθει! -- Θα γυρίσει το βράδυ.
Το βράδυ; Πρέπει να το ενισχύσω τώρα!
Στο διάολο ο Nikolai σου, είναι ένας ηλίθιος.
Τι στέκεσαι έτσι; Δουλειά!
-- Oι έμποροι δε θα τσιμπήσουν. -- Τι εννοείς;
Ζήτησαν τριπλή τιμή.
Λένε ότι φθηνό είναι ακόμη.
Ας αγοράσουμε, τι άλλο μπορούμε να κάνουμε;
Να αγοράσουμε σ' αυτή την τιμή;
Αγόρασε είπα!
O πρίγκηπας θα σε σκοτώσει γι'αυτό! Θα τον χρεωκοπήσουμε.
Σκασίλα μου! Αγόρασε!
Φύγε, γέρο, μη χτυπήσεις είναι επικίνδυνα.
Mην αρχίσετε χωρίς εμένα.
-- Boriska! -- Ένα λεπτό!
Το καλούπι δε θα κρατήσει, χρειάζεται περιτύλιγμα.
Κι άλλο στρώμα; Πρέπει να 'χει εφαρμόσει το αργιλόχωμα ήδη.
Ηρθε η ώρα του πηλού και το καλούπι δεν είναι έτοιμο!
Θέλει κι άλλη στήριξη, όμως οι δοκοί σώθηκαν.
Βουλώστε τα, γιατί ως το βράδυ πρέπει ν' αρχίσουμε το ψήσιμο του πηλού.
Μας κοροϊδεύεις;
Αν δεν το στηρίξεις δεν θα κρατήσει! Αν το καλούπι δεν είναι γερό, δε θ'αντέξει το χαλκό, θα ραγίσει.
Θα σπάσει και όλη η δουλειά θα παει στράφι.
Αν χιονίσει και μεις δεν μπορούμε να ανάψουμε τη φωτιά, δε θα 'ναι χάσιμο επίσης;
Εμένα θα μαστιγώσουν!
Το καλούπι δε θα κρατήσει.
Βουλώστε το καλούπι!
M' ακούτε;
Δεν το κάνω.
Oπως θες, μόνο δίνε του! Andreika, βούλωσέ το.
Oύτε αυτός θα το κάνει.
Θα 'ρχίσεις το βούλωμα του καλουπιού;
Το μέταλλο θα σπάσει το καλούπι.
Θέλει κι άλλο δέσιμο.
Θα μ' υπακούσετε; Ποιός είναι το αφεντικό εδώ;
Θέλει άλλη μια στρώση.
Χτύπα τον! Αρνείται να εργαστεί.
Δεν ακούει τη διαταγή μου.
Θα σας δείξω ποιος κάνει κουμάντο.
O πατέρας σου δε φερόταν έτσι!
Α, θυμηθήκατε τον πατέρα μου. Λοιπόν μαστίγωσέ τον στ' όνομα του πατέρα μου!
Εντάξει, εφαρμόστε τον άργιλο.
Ξεκινήστε χωρίς εμένα.
Σε περιμένουμε.
Σκάψτε χωρίς εμένα!
Πήγαινε να κοιμηθείς.
Why are you staring at me?
Τι κοιτάς; Κατάπιες τη γλώσσα σου; 'Η κουφάθηκες;
Τον λυπάσαι;
Τότε παρηγόρησέ τον. Αυτό κάνουν οι μοναχοί.
Ω, Θεέ, Κύριε του παραδείσου!
Δεν μπορώ να καταλάβω πως ο Μεγάλος Πρίγκηπας εμπιστεύεται αυτόν με όλα αυτά!
Boriska! Ξύπνα.
Αρχισα το ψήσιμο.
Χωρίς εμένα;
Δε σου' πα να με ξυπνήσεις;
Μόνο εγώ ξέρω να το ξεκινήσω.
Fyodor, οι άνθρωποι του Πρίγκηπα ήρθαν και σε ζητάνε.
Ω, τι ζέστη!
Σου φτάνει αυτό.
Λιγοστό είναι το ασήμι. Πες στον πρίγκηπα να μην τσιγκουνεύεται.
Ο Πρίγκηπάς μας ποτέ δεν τσιγκουνεύεται.
Δε με νοιάζει. Χρειάζομαι 18 ακόμη λίβρες ασήμι.
Τι διαφορά θα 'χει με 18 λίβρες ασήμι!
Ποιος ξέρει το μυστικό της καμπάνας; Εγώ ή εσύ;
Πες του Πρίγκηπα να μη τσιγκουνεύεται. Χρειάζονται ακόμη 16 λίβρες.
Τρελάθηκες;
Θα πάρω όλο το ασήμι που θέλω από τον Πρίγκηπα.
Φαντάσου, αν η καμπάνα μετά απ' όλα αυτά δε χτυπήσει!
Παρακολούθα.
Τον αναγνώρισα!
Δείρτε τον! Oλοι!
Είσαι τρελλός, επιτίθεσαι σε κάποιον με αυτόν τον τρόπο;
Τον περνάς γι'άλλον.
Δεν κάνω λάθος! Αυτός είναι, ο Ιούδας!
Πόσο όμορφος ήταν κάποτε. Τώρα έχει χάσει τη γοητεία του.
Εκανα δέκα χρόνια φυλακή εξαιτίας του!
Mου έκοψαν τη μισή γλώσσα!
Θα τον σκοτώσω!
Είναι αθώος αδερφέ, δεν πρόδωσε κανέναν.
Oρκίζομαι στον σταυρό! Θεέ μου, γιατί τέτοια τιμωρία;
Χτύπα εμένα, αλλά μην τον αγγίξεις!
Σήκω! Σήκω, είπα!
Τι βαρύς που είσαι.
O γελωτοποιός του πρίγκηπα πέθανε.
Κάλεσαν εμένα στη θέση του, αλλά είμαι μάλλον ξυλουργός.
Mα τον αναγνώρισα!
Αυτός με πούλησε!
Δώσε μου ένα ποτό.
Δεν είδατε τίποτα ακόμα!
Andreika, κάνε στην άκρη.
Τι στέκεσαι! Δούλευε! Ρίχνε ξύλα!
Προσθέστε λίγο περισσότερο, προσθέστε λίγο περισσότερο! Έλα!
Ο Boriska, που είναι;
Boriska, το δεύτερο καμίνι είναι έτοιμο.
Ελάτε, όλα είναι έτοιμα!
Άνοιξε το!
Όλα έτοιμα; Να ξεκινήσουμε;
Εμπρός!
Κυλάει!, Boriska! Κυλάει! Κυλάει!
Έρχεται!, Boriska! Έρχεται! Έρχεται!
Θεέ μου, Βοήθα με!
Αύριο θα' ναι η μέρα!
Mακάρι να κοιμόμασταν λίγο...
Boriska! έρχεσαι να δεις;
Μια στιγμή!
Ακου, Andrei.
Το σκέφτηκα και θα στο πω.
Σε ζήλευα, το ξέρεις.
Η ζήλια μου δηλητηρίασε την ψυχή.
Δεν άντεχα κι έφυγα. Εξαιτίας σου.
Αλλά όταν έμαθα ότι άφησες τη ζωγραφική
ένιωσα καλύτερα και το ξέχασα.
Θέλω μόνο να τελειώσω την αντιγραφή Της Αγίας Γραφής προτού πεθάνω.
O ηγούμενος μου επέβαλλε αυστηρή τιμωρία.
και δεν είναι εύκολο στην ηλικία μου
φοβάμαι ότι δεν θα προλάβω.
Γιατί απόλογούμαι; Γιατί απολογούμαι σε 'σένα;
Κι εσύ αμαρτωλός είσαι, Περισσότερο από μένα!
Ναι, ναι περισσότερο από μένα.
Εγώ τι είμαι; Ενα σκουλήκι ταπεινό.
Αλλά εσύ, τι είσαι;
Γιατί σου' δωσε το ταλέντο ο Θεός;
Τι αξίζεις;
Κύριε, δεν ήθελα να το πω....
Ξέρω, ότι ο Nikon έστειλε για σένα τρείς αγγελιοφόρους,
για να σε πείσει να ζωγραφίσεις την Αγ.Τριάδα.
Και ήρθαν όλοι πίσω χωρίς να τους έχεις μιλήσει.
Θα σου πω την αλήθεια κι όχι ψέματα.
Έτσι, στη βρώμικη ψυχή μου, εκεί, στο βάθος της
υπήρξε ένα μικροσκοπικό τρεμούλιασμα χαράς.
Mα τώρα που η ζωή μου τελειώνει...
.η ψυχή μου θέλει ανάπαυση.
Ο Nikon δε νοιάζεται για τη ζωή σου. Γι'αυτό σε καλεί.
Σε θέλει εδώ για να δοξαστεί με το ταλέντο σου.
Ας τον κρίνει αυτόν ο Θεός. Ακουσέ με.
Πήγαινε στην Αγ. Τριάδα και ζωγράφισε, ζωγράφισε, ζωγράφισε!
Είναι αμαρτία να απορρίπτεις ένα θείο δώρο.
Κι ο Θεοφάνης το ίδιο θα'λεγε αν ήταν ζωντανός.
Κοίτα εμένα, που είμαι ατάλαντος. Γατί γύρισα, νομίζεις;
Για ένα κομμάτι ψωμί, για να πεθάνω εν ειρήνη.
Θα πεθάνω και δε θ'αφήσω τίποτα πίσω μου.
Και ξέρω ότι θα πεθάνω σύντομα.
Oύτε εσύ θα ζήσεις αιώνια.
Θες να πάρεις το ταλέντο σου στον τάφο;
Γιατί δε μιλάς, Andrei; Πες κάτι.
Oσο για τον γελωτοποιό...Εγώ ήμουν..
Αναθεμάτισέ με, αλλά πες κάτι, Andrei.
Αναθεμάτισέ με!
Λοιπόν, πώς είναι;
Ελα, τότε πάμε.
Φύγετε όλοι!
Τι γίνεται εδώ;
Oλα έτοιμα!
Oλοι επάνω, γρήγορα!
Oλα έτοιμα;
Κινηθείτε μπροστά!
Ελάτε, δώσε το σήμα!
Έλα!
Ερχεται ο Πρίγκηπας μ' έναν πρέσβη!
Όλα έτοιμα;
Διάολε!
Ευλογείται και αγιάζεται η καμπάνα αυτή με τις σταγόνες αυτού του αγιασμένου νερού.
Εις το όνομα του Πατρός και του Υιού, και του Αγίου Πνεύματος. Αμήν.
Βλέπετε τι είδους άνθρωποι επιτηρούν εδώ.
Πού πας; Πήγαινε εκεί...
Δεν είναι κάτι ιδιαίτερο;
Όλα είναι ξεχωριστά εδώ.
Εμπρός, βλάκα!
Να σε βοηθήσω ή θα το κάνεις ο ίδιος;
Τι σκέφτεσαι, θα τελειώσει όλη αυτή η παρωδία;
Τι νομίζεις;
Κατά τη γνώμη μου τίποτα καλό δεν θα βγει από αυτό.
Ας με συγχωρέσει, η Εξοχότητά σας, αλλά νομίζω ότι σας ξεγελά ότι βλέπετε.
Εξετάστε όλο αυτό.
Τι σκέφτεστε για αυτή την άλαλη καμπάνα, γι' αυτό το αδέξιο ικρίωμα;
Τα υπολογίζω και λέω ότι δε θα χτυπήσει.
Είναι γεγονός, δε θα χτυπήσει.
Η εξοχότητά σας επιθυμεί να βάλει ένα στοίχημα;
Νομίζω ότι υποτιμάτε την κατάσταση στην οποια είναι αυτοί οι άνθρωποι.
Εκτός αυτού, ήταν οι αυτοί που το έχτισαν.
Αυτό είναι αλήθεια, αλλά πώς να επιχειρήσει να πει κάποιος αυτό το πράγμα καμπάνα;
Εξοχότατε, καταλαβαίνουν απολύτως
ότι ο Πρίγκηπας θα τους αποκεφαλίσει αν δεν χτυπήσει.
Κρινοντας από το πρόσωπο εκείνων των νέων
κάποιος θα μπορούσε να πει, ότι κατανοούν τις περιστάσεις.
Δε νομίζεις;
Εξοχότατε..
έχετε ακούσει ότι ο Μεγάλος Πρίγκηπας αποκεφάλισε τον αδερφό του;
Μου φαίνεται ότι ήταν δίδυμοι.
Κοιτάξτε εκείνο το θαυμάσιο κορίτσι! Θεέ μου!
Φίλε μου, αυτό δεν είναι παραπάνω από 13 χρόνων.
Αυτό δεν την κάνει λιγότερο ελκυστική.
Μερικές φορές κάποια κορίτσια είναι γυναίκες από τα δεκατρία τους.
Τι συμβαίνει με το θέμα σας, η Εξοχότητητά σας;
Ελάτε, ελάτε.
Ο Πατέρας μου, αυτή η οχιά, δε μου 'πε τελικά το μυστικό.
Πέθανε και το πήρε μαζί του στον τάφο! Ο αχρείος!
Oλα πήγαν καλά. Ωραία! Γιατί στενοχωριέσαι;
Έλα, έλα.
Θα φύγουμε μαζί, εσύ και 'γω.
Εσύ θα φτιάχνεις καμπάνες κι εγώ εικόνες.
Θα πάμε στην Αγ.Τριάδα. Θα πάμε μαζί.
Τι γιορτή για τους ανθρώπους,
τόση χαρά που σκόρπισε, κι ακόμα κλαίει!
Ελα τώρα...τέλειωνε.
ΤΕΛΟΣ (suds - oneirmos)